‘Ik denk niet dat het toeval was dat ik die Bijbel juist nu vond’

Een Bijbel, ergens verstopt in een kast, is het begin van een grote verandering in het leven van Ruben Heemskerk. Hij gaat erin lezen, zoekt online naar een kerk en laat zich een jaar later dopen. Een gesprek over zijn zoektocht en wat het geloof voor hem betekent. ‘Echte vreugde is weten dat je met God leeft, wat er ook gebeurt in je leven.’

Geschreven door Tineke van der Zwaag. Dit artikel verscheen eerder al in Vierklank.

‘Toen ik negen was, kreeg ik een Bijbel van mijn oma. Ik zat wel op een christelijke school, maar deed verder niet zoveel met het geloof.’ De Bijbel blijft een aantal jaren in de kast liggen, tot 2024. ‘Ik maakte een moeilijke periode door in mijn leven. En precies toen vond ik die Bijbel van mijn oma, ergens verstopt in een kast. Ik ben erin gaan lezen en merkte dat ik daar kracht en hoop uit haalde. Ik denk niet dat het toeval was dat ik die Bijbel juist nu vond en dat mijn oma die jaren geleden aan mij gaf.’ Ruben leest steeds meer in zijn Bijbel en gaat bidden. ‘God zelf zocht contact met mij en ik zocht contact met Hem.’ Ruben besluit om online op zoek te gaan naar een kerk. ‘Ik wist van katholieken en protestanten, maar verder had ik echt geen idee. Ik ben een avondje gaan googelen en kwam bij de Joriskerk uit. De website en uitstraling van de kerk trokken mij aan. Ik studeer geschiedenis, dus het mooie, oude gebouw sprak mij natuurlijk ook aan.’

Thuiskomen

Op een zondag in juni besluit Ruben om een dienst te bezoeken in de Joriskerk. ‘Ik kende daar helemaal niemand en wist ook niet hoe het er in een dienst aan toe ging. Gelukkig kreeg ik een boekje waar alles in stond. Er werd die zondag een vrouw gedoopt, en dat maakte heel veel indruk op mij. Dat wilde ik ook! Die dienst voelde als thuiskomen, en ik ben nooit meer weggegaan.’ Na een paar weken weet Ruben het zeker: ‘Dit is de plek waar ik hoor. Ik wilde graag lid worden en me laten dopen, maar ik wist ook nog weinig over het geloof.’

Zijn wijkouderling tipt hem de Alpha-cursus. ‘Ik vond Alpha in het begin heel spannend omdat ik niemand kende. Gelukkig veranderde dat snel. Je eet elke avond samen en leert elkaar echt goed kennen. Ik heb daar veel geleerd over het geloof, over mijzelf en over anderen. Ik leerde ook dat er niet één goede manier is om naar dingen te kijken. Ik dacht altijd dat christenen hetzelfde over dingen dachten, maar ontdekte dat christenen verschillende meningen hebben en hun geloof ook op hele verschillende manieren ervaren. Die gesprekken over verschillende perspectieven vond ik heel waardevol.’

Halverwege de cursus is er een Alpha-weekend waar de Heilige Geest centraal staat. Dat weekend maakt veel indruk op Ruben. ‘Tijdens dat weekend schreven we alles wat we aan God wilden geven op een papier en gooiden dat in een vuurkorf. Een heel mooi symbool om de dingen uit je leven die je weg wilt doen echt bij God te leggen.’  

Na Alpha verliest de groep elkaar niet uit het oog. ‘We komen nog steeds elke twee à drie weken bij elkaar. We spreken af bij iemand thuis en eten dan samen, net als bij Alpha. We luisteren nu de podcast Dit is de Bijbel en bespreken de gespreksvragen met elkaar. Ik vind het heel mooi om de thema’s die bij Alpha aan de orde kwamen nu nog verder uit te diepen.’

Doop

Ook start er, precies na het einde van de Alpha-cursus, in de Joriskerk een nieuwe, extra groep met jongeren om zich voor te bereiden op hun belijdenis. Ruben sluit zich daarbij aan. ‘Op 18 mei 2025 heb ik belijdenis gedaan van mijn geloof en ben ik gedoopt. Ik heb in die dienst ook mijn getuigenis gedeeld met de gemeente. Mijn doop is een heel bijzonder moment waar ik met veel vreugde op terugkijk. Ik haal daar nog steeds heel veel kracht uit. Ik heb een foto van mijn doop op mijn kast staan. Zo word ik er elke keer weer aan herinnerd dat ik voor altijd bij God, bij Jezus hoor.’

‘Het komt goed’

‘Mijn leven is in korte tijd erg veranderd. Ik ben weer gaan studeren en ga veel meer de deur uit. Ik heb de afgelopen anderhalf jaar meer mensen leren kennen dan in de vijf jaar daarvoor. Een vriend van mij is ook tot bekering gekomen en met medestudenten praat ik veel over het geloof. Ik ben ook als mens veranderd. Ik ben veel vrolijker en kan beter met stress omgaan. Zonder God had ik het gevoel dat ik alles zelf moest oplossen. Echte vreugde is weten dat je met God leeft, wat er ook gebeurt in je leven. Ook al gebeuren er moeilijke dingen, ik weet dat God er is en dat Hij een plan heeft voor mij. En al zie ik dat soms niet, dan nog weet ik: het komt goed.’