Afscheid van Paul en Henriëtte Poort

Op zondag 17 december was er een bijzondere dienst in de Andreaskapel in Nijenstede. De heer en mevrouw Poort, Paul en Henriëtte, die al jaren lid waren van de kerkenraadscommissie die de diensten in de kapel draaiend houdt, namen afscheid. Ze kijken er met een goed gevoel op terug.

Paul: ‘De dienst was erg mooi. Dominee van Nieuwpoort kennen wij heel goed. Hij is een poosje pastor geweest in Nijenstede, wij ervaren hem ook als onze huispastor. En achter het orgel zat Koos van Noppen, ook heel vertrouwd. Hij heeft vroeger heel veel gespeeld in Nijenstede, voor hij vaste organist in de Nieuwe Kerk werd. Verder waren er allerlei gasten. Mijn zoon en aanstaande schoondochter waren er ook, dat was heel fijn. Van te voren heb ik er wel wat tegen op gezien, maar het was een mooie dienst zo.’

Paul en Henriëtte zijn bijna 20 jaar bij de diensten in Nijenstede betrokken geweest. Beiden als lid van de kerkenraadscommissie. Paul: ‘We waren eigenlijk allebei scriba. Mijn vrouw deed de notulen van de vergaderingen en ik het preekrooster. Daarnaast draaiden we mee in de pastorale werkgroep, mijn vrouw ook een tijd als voorzitter. Er werden mensen bezocht. Weer een andere groep verzorgt elke dag een tafelopening.

Voor ik in Nijenstede mee ging draaien heb ik op andere plekken in de PGA een taak vervuld. Dat begon bijna gelijk toen ik hier kwam wonen in 1974. Ik ging toen naar De Brug, bij dominee Loggers, en al snel werd ik gevraagd als ouderling-kerkrentmeester. Dat heb ik twaalf jaar gedaan. In die tijd heb ik mijn vrouw leren kennen, we woonden in dezelfde flat aan het Euterpeplein en gingen beide naar De Brug. Mijn vrouw werkte als verpleegkundige in het ziekenhuis De Lichtenberg. Daar was zij ook betrokken bij de kerkdiensten, als lid van de kerkenraadscommissie. Dominee Loggers en dominee Smids van het ziekenhuis hebben samen onze trouwdienst geleid.’

Toen de twaalf jaar kerkrentmeesterschap in De Brug er op zaten was het gezin Poort inmiddels verhuisd naar Schothorst. Paul: ‘Doordat ik als kerkrentmeester vanuit De Brug naar de collegevergaderingen van kerkvoogden ging en daar stopte na 12 jaar, werd ik al snel benaderd door De Hoeksteen om ook bij hen kerkrentmeester te worden. Ook dat heb ik acht jaar gedaan. Daarna kwamen we dus bij Nijenstede terecht.

Het kerkenraadswerk is echt anders, maar dat ouderenwerk, dat trok me ook wel. We bezochten mensen vanuit de pastorale werkgroep, die soms echt snakken naar bezoek. En de commissie is als een warm bad: er is altijd een goede, gemoedelijke sfeer. Als scriba en penningmeester stel ik ook het rooster van voorgangers op. Dat is door de tijd heen wel een grotere klus geworden, nu de geestelijk verzorger veel minder diensten kan doen dan vroeger. Ik probeer voor continuïteit te zorgen, met bekende dominees en wijkpredikanten. Ik merk trouwens nooit dat dominees het erg vinden om hier te komen. Het is een apart publiek, met alleen oude mensen. Je hebt hier minder toeters en bellen nodig.’

Nu ze zich terugtrekken uit de kerkenraad is er dit afscheid. Paul wilde er eerst geen aandacht aan besteden. ‘Dat heb ik ook van mijn vader, die is ook altijd ouderling geweest in Haarlem, maar hij wilde ook nooit iets.’ Maar er was wél iets. Een mooie dienst en bovendien een insigne van de PKN voor de jarenlange trouwe dienst van zowel Paul als Henriëtte. Harm Dane, voorzitter van de AK, en Reina van Mourik mochten de insignes opspelden. De PGA mag zich gelukkig prijzen met gemeenteleden als deze!

Overigens is het afscheid niet volledig, Paul blijft scriba en penningmeester.

Start met typen en druk op Enter om te zoeken

X